Hield ik van je?

Hield ik van je? Ja, best wel, je had iets bijzonders, iets wat me fascineerde en waar ik de vinger niet op kon leggen. Zodoende wist ik nooit echt waar ik aan toe was. Stuurde ik je een lief berichtje, dan werd dat gewaardeerd, maar nam tegelijkertijd de afstand toe. Niet te dichtbij komen.

Want dat is het lot van de Meesteres; een slaaf wil geen nummer zijn, maar zodra hij merkt dat hij dat ook echt niet is, lijkt de vertwijfeling toe te slaan. Het wordt ook niet geloofd. Waarom zou ik hem in vredesnaam zo leuk vinden? Ik, met mijn tientallen slaven!
Geloof me heren, juist omdat ik niet zonder gevoel erbij wens te spelen, is mijn "stal" zeer klein en struikelen de meeste slaven al op mijn drempel, op zoek naar éénmalig en goedkoop vertier.

Want "echt" is eng. Daar zit niemand op te wachten, al wordt er altijd stellig beweerd dat men naar "echt" op zoek is. Geloof me, dat is niet waar. "Echt" dat is het gewone leven. Bij mij is niets gewoon, maar ik vind wel alles gewoon. Tegen mij kan alles gezegd worden, ik zal je niet verlaten en niet uitlachen, integendeel! Ik deel mee in jouw geheim en koester het. Bij mij ben je veilig.

Maar... Ja er is altijd een maar. Als dat betekent dat je bij anderen niet veilig bent, dat je verlaten kunt worden, of verraden, vanwege je voorkeuren, dat is wrang. Want dat zijn wel de mensen met wie jij je leven deelt, die je geliefden noemt en met wie je oud hoopt te worden. Daar wil je niet op gewezen worden, dat begrijp ik best en dat doe ik ook niet.

Of toch wel? Door jou volledig te accepteren en werkelijk te genieten van dat wat anderen maar raar en pervers vinden, zet ik je natuurlijk wel aan het denken. Niets mis mee, met denken, maar blijf wel rationeel. Ik ben maar een momentopname. Een klein, spannend stukje in jouw leven, die jou even uit tilt boven het normale en je de mens/ slaaf laat zijn waar je af en toe zo naar verlangt. Maar daarna laat ik je weer vrij en hoop ik dat je het kunt zien als iets moois en fijns, waar je van kan genieten zonder schuldgevoel en er weer voor weken tegen kan.
'
En of ik van je hield en zelf ook iets erbij voelde? Daar geef ik maar geen antwoord meer op. Vul dat zelf maar in.

Meesteres Misty

3 gedachtes op “Hield ik van je?”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.