De enige ware

Na jaren stond hij weer voor me. Geblinddoekt deze keer. Wijzer geworden door eerdere ervaringen zorgde ik ervoor dat er niets in mijn ogen af te lezen viel; Geen geilheid, geen begeerte, geen lust. Al die dingen waar slaven bloed onzeker van kunnen worden. Want Meesteressen moeten ‘echt’ zijn, maar het moet wel geloofwaardig blijven en niet te bedreigend worden natuurlijk.

Ik laat mijn ogen ongegeneerd over zijn lichaam glijden. Hij is in pak, zoals ik hem gevraagd heb en hij is mooi. Dat hij dat zelf ook weet, is duidelijk. Dat hij een lesje nodig heeft, ook.

Ik mag alles met hem doen wat ik wil, heeft hij gezegd. Lastig! Nu hij voor me staat weet ik bijna niet te kiezen waar te beginnen; Zoveel opties, zoveel mogelijkheden! Elke aanraking komt als een stroomstoot bij hem binnen, omdat hij me niet aan ziet komen. Hij siddert. Ik geniet.

Ik zet hem op een stoel voor de spiegel en zeg hem dat ik koffie voor mezelf ga zetten. Voordat ik weg loop knoop ik zijn overhemd los en maak zijn broek open. “Pure porno”, denk ik, terwijl mijn hand zich om zijn lul sluit en ik hem even laat voelen dat het spel zomaar afgelopen zou zijn, als ik dat zou willen. Want als hij klaar komt voordat ik dat wil , dan het voorbij en kan hij gaan. Geen discussie over mogelijk.

Maar hoe geil hij ook is, hij beheerst zijn lust gelukkig. Uiteindelijk zo’n vijf uur lang. Ik doe het hem niet na.

Slaven; Ik zie vaak angst in hun ogen wanneer ze merken dat ik ze echt leuk lijk te vinden.”Ik ben geen relatiemateriaal!” piepte er laatst eentje angstig, met een arrogantie alsof ik hem gevraagd had bij me in te trekken. Het laatste wat ik wil!
Want natuurlijk zou ik dan mijn andere slaven moeten verlaten. Hij wilde wel graag de enige zijn.

Was ik de moeder geweest van vijf kinderen, dan was het niet meer dan mijn plicht geweest om van allemaal even veel te houden, maar een Meesteres met meerdere slaven lijkt zich constant te moeten verantwoorden daarvoor. “Wat als ik meerdere Meesteressen zou hebben?” wordt er ook regelmatig gevraagd. Het lijkt me handiger om zo’n vraag te stellen op het moment dat dat inderdaad het geval is en niet als je nog steeds zoekende bent naar de Enige Ware!

De Enige Ware die trouwens vaak gewoon thuis blijkt te zitten, maar die alleen niet van zweepjes houdt en ook niet op hoge hakken kan lopen en die haar aandacht dient te verdelen tussen hem en de kinderen, iets wat hij meestal verliest, omdat het dodelijk vermoeiend is om van allemaal even veel te houden en er daarna ook nog met eentje seks te moeten hebben!

Dus nee, ik kies niet. Waarom zou ik? Ik eis dat ook niet andersom. Van mij mag hij vijf Meesteressen hebben die allemaal iets anders van hem eisen en verlangen. Ik wens hem veel geluk.

Ik haal wat te drinken voor mijn slaaf. Het ene glas vul ik in het toilet, het andere in de keuken. “Links of rechts”? vraag ik liefjes terwijl ik de glazen voor hem neer zet. Hij mag kiezen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.