Onze eerste keer

Het enige wat mij al die jaren als Meesteres altijd vreselijk gefrustreerd heeft, is dat ik geen gedachten kan lezen. Ik moet altijd kunnen raden wat de ander denkt en afgaan op MIJN gevoel. Het was je eerste keer en de eerste keer moet de mooiste keer van je leven zijn, vind ik.

Ga er maar eens aan staan!

Ik was niet werkelijk bang om je teleur te stellen, maar wel bevreesd dat het net niet zou zijn waar je altijd van gedroomd hebt. Zou ik je beter kennen, dan zou ik meer gedurfd hebben, wetend dat ik geen ‘fouten’ kan maken. Maar ik weet wel beter! Meesteressen staan op een voetstuk en kunnen daar af vallen, hard en genadeloos.

Wat dat betreft kunnen slaven wrede Meesters zijn.

Maar ik begrijp het wel. Hoe vaak ben ik zelf niet teleurgesteld, als ik nét niet kreeg waar ik naar verlangde, of erger, wanneer de slaaf afhaakte. Ik had toch alles gegeven wat ik kon geven, wat miste hij nog?

Vragen waar je nooit een antwoord op krijgt.

En net zomin als dat ik in jouw ziel kan kijken, kan jij dat in de mijne. Want dan had je geweten dat er wel degelijk iets te wensen zou zijn geweest, zelfs voor een slaaf. Juist voor een slaaf! Jezelf geheel in mijn dienst stellen, zonder ook maar iets voor jezelf te verlangen, het spijt me, maar dat is moeilijk te geloven. Sta jij daar voor mijn genot, of ik voor het jouwe?

Moet het geen wisselwerking zijn?

Ik geniet als ik kan geven wat er verlangd wordt en daardoor te krijgen wat ik verlang. Want geloof me, ik doe niets waar ik zelf niet achter sta. Had je de zweep willen voelen, of had je me willen likken? Maak het me duidelijk dan! Het ergste wat had kunnen gebeuren is dat ik je uitgelachen zou hebben en gezegd zou hebben dat je niets te willen hebt, dat IK bepaal wat er gebeurd. Maar of dat werkelijk zo erg zou zijn geweest?

Ik betwijfel het…

Je onderschat me als je denkt dat ik niets heb met pijn, maar ik moet wel zeker weten dat de ander daar ook iets mee heeft, anders doet het me niets. Je had duidelijk aan gegeven dat jij niets met pijn hebt, maar meer met vernedering, vandaar dat je die dans ontsprongen bent. Voor nu tenminste. Mocht ik ooit nog eens een tweede kans krijgen, wat ik hoop, omdat ik nu zoveel meer weet van jou en al die dingen waar je stiekem op hoopte, dan zal ik je graag laten voelen wie, en wat, ik nog meer kan zijn.

Veel meer dan je nu misschien wel denkt of voor mogelijk houdt.

Niets is lekkerder dan je op het verkeerde been te zetten. Je laten twijfelen en je onzeker maken waar het mij betreft. Op het moment dat jij zekerheid hebt over wat ik werkelijk verlang, is het spel uit. Er zal altijd wat te raden over moeten blijven. Voor mij, maar zeker voor jou. Je hebt een glimp op mogen vangen van wie ik ben, maar geloof me,

je weet de helft nog niet…

Wat ik je gaf heb ik met liefde gegeven en misschien dat niet alles erin zat waar je naar verlangde of op hoopte, maar wel met heel veel zorg uitgezocht. Dus houd wat je mooi vond en geef weg waar je niets aan vond.

Het is van jou.

En als ik gedurfd zou hebben, dan had ik gezegd; “Ga douchen, je stinkt! Hoe durf je je vieze slavenlijf zo aan mij te vertonen! En ik had je geen handdoek mee gegeven, maar je druipend en rillend voor me laten staan en ik zou je gevraagd hebben of het ding wat slap en nutteloos tussen je benen hing bedoeld was om mij te bekoren? En ik zou gelachen hebben om je ongemak en schaamte. Ik zou je verboden hebben om in mijn ogen te kijken, omdat mijn ogen me verraden zouden hebben. Je zou er geen afkeer in gelezen hebben, maar een oneindige tederheid, die je nog kleiner gemaakt zou hebben dan dat je je al voelde.

“Waarom durfde Ze dat niet”?

hoor ik je nu bijna denken. Omdat er eerst vertrouwen dient te zijn. Een vertrouwen zo groot, dat we alles kunnen zijn wat we wensen, zonder de angst om tegen te vallen en met de wetenschap dat alles wat er gebeurt, met de juiste intentie gebeurt.

Dat we veilig zijn bij elkaar.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.