Vriendinnen

Deel 1

“Vriendinnen”, Het toverwoord wat Meesteressen gebruiken om hun slaven tot actie te bewegen!

Vanavond zouden er vier op visite komen, iets waar Ze Haar huishoudslaaf niet van op de hoogte had gesteld en die het dus ook prompt te druk had gehad om langs te komen, zodat Ze nu zelf op Haar knieën de badkamervloer zat te schrobben! Haar vriendinnen hadden zich trouwens verheugd op deze nieuwe slaaf. Niets leuker dan lekker met elkaar eten en ondertussen een slaafje te plagen.

Ze had dus voor vervanging gezorgd. Deze kon wel tijd vrij maken, zeker als ze het toverwoord ‘Vriendinnen’ gebruikte. Onmiddellijk ging de bel! Verbaasd keek ze naar het sms-je wat ze nog niet eens verstuurd had. Was die gozer helderziend? Ach nee, het was de glazenwasser maar, die betaling wenste voor het schoon poetsen van haar ramen. “Weet je dat er mannen bestaan die geld toe willen geven om dat soort karweitjes te mogen doen?”vroeg Ze hem liefjes. “Ja, maar die willen naakt”, zei de man, ‘ik houd altijd netjes mijn broek erbij aan, dat is ook wat waard toch?” De Meesteres schoot in de lach en gaf hem vijf Euro fooi. “Ja”. Dat is heel veel waard!”zei Ze. Vreemd dat hij helemaal niet blij leek te zijn met het extraatje. Mannen, wanneer zou Ze hen ooit eens gaan begrijpen?

Inmiddels was het antwoord van Haar slaafje binnen. Natuurlijk kon hij tijd vrij maken voor Haar!

(Hoe zagen Haar vriendinnen eruit?) (…)

Haar vriendinnen hadden Haar trouwens dezelfde vraag gesteld over hem. “Was hij jong, mooi, gespierd, ‘groot’? “ Ze had gezegd dat hij vier en tachtig was en dat ze rustig aan moesten doen met hem. Hetzelfde antwoord had ze haar slaaf gestuurd; Dat het gepensioneerde meesteressen waren en dat elke vorm van opwinding vermeden diende te worden. Het “hahaha!” wat ze terug kreeg als antwoord, deed vermoeden dat Ze haar niet geloofden en heel even (heel even maar!) leek het haar een leuk plan het dichtst bijzijnde bejaardentehuis met een bezoek te vereren om een super oud heertje en wat dametjes uit te nodigen bij Haar thuis. Dat zou nog eens een leuke mindfuck zijn!

De bel ging. Haar slaaf stond al voor de deur. “Binnenpret, Meesteres?”vroeg hij brutaal, nadat Ze hem binnen gelaten had. Want hij kende Haar goed en Haar daden hadden hem al diverse keren verrast. Dat hij voor Haar een lustobject was, dat wist hij, maar hij wist nog niet alles. Gelukkig maar! “Kom”, zei Ze, zonder antwoord te geven op zijn vraag. “Mijn vriendinnen zijn hier over een uurtje en er moeten nog wat voorbereidingen getroffen worden!”

Ze zag hoe de tranen uit zijn ogen stroomden, terwijl hij naakt in de keuken stond. “Kom. Kom”, ze Ze zachtjes. “Je doet dit toch graag voor me?” Hij draaide zich om en heel even bedacht Ze dat sommige dingen die Ze deed best wel link waren. Hij was groot en gespierd en het mes wat hij in zijn hand hield was scherp! “Ze gaf hem snel een handdoek. “Ga maar douchen”, zei ze. “Je stinkt naar uien!”

De Dames hadden al wat gedronken in de stad en kwamen in uitgelaten stemming binnen. “Loop maar door”, zei de Meesteres, “jullie weten de weg.” Maar toen Ze de kamer inliep om de gerechten op tafel te zetten, was er geen Dame te bekennen. Ze liep Haar slaapkamer in en daar waren ze! Haar slaaf lag naakt vast gebonden en geblinddoekt op Haar bed. Het spreken werd hem belet door een mond knevel waar een grote zwarte pik aan vast zat. “Ik dacht dat een slaaf met twee pikken jullie interesse wel zou hebben,”zei de Meesteres.”En kijk, ik had gelijk!”

“Ik heb eigenlijk meer trek in tong”, zei één van de dames. “Aan tafel dan!” sprak de Meesteres streng. “Dit hier”, zei Ze, terwijl ze de lul van de slaaf stevig vast greep,”is het toetje.” Plagerig spoot ze een toefje slagroom op zijn eikel. “Is dat wel genoeg voor vijf personen?” vroeg één van de dames vals. “Nou ja, anders vechten we er toch om?” zei de Meesteres . Haar slaafje kreunde. Lachend begaven de dames zich aan tafel.

Eten!

Deel 2: Chocoladelul

Zoals altijd was het weer vreselijk gezellig en aan onderwerpen geen gebrek! “slaven”, iets waar ze nooit over uitgepraat raakten. “Die ene”, vroeg één van Haar vriendinnen. “Welke?”, vroeg de Meesteres. “Nou, die jou zo vaak belde en waar je zo weg van was? Waar je mee uit eten zou gaan? De Meesteres stond op. “De wijn is op! Ik ben zo terug.” De dames keken elkaar vragend aan. De fles die op tafel stond was nog half vol, of half leeg in dit geval. “Zo stom dat Ze het telkens weer gelooft”, zei de valse dame. “Nee, juist lief!” verdedigde een andere dame Haar. “Zij gelooft nog in het goede van slaven, iets wat jij lang geleden al verleerd hebt.”

“Ik heb ooit ook eens op een slaaf zitten wachten, waarvan ik zeker wist dat hij eerlijke bedoelingen had”, zei een dame. “Hij liet zelfs zijn nummer zien als hij belde”. De dames lachten. Ach ja, een prepaid slaaf! “Maar dat ze zo’n mobieltje speciaal voor Ons Soort aanschaffen”, zei de Meesteres,”die inmiddels weer aangeschoven was, “dat is toch ook wel weer vertederend. Die dingen kosten toch al gauw twintig Euro hoor!” De dame ging door met Haar verhaal alsof ze niets gehoord had. “Hij bleek dood te zijn”, zei Ze

De Meesteres verslikte zich in Haar wijn. “Dood?” Allerhande scenario’s hadden door Haar hoofd gespeeld, maar dood? “Hoe kwam je daar achter?” vroeg ze aan Haar vriendin. “Nou, ik belde hem en het bleek geen prepaid nummer te zijn, maar zijn echte nummer… “Ik kreeg een vrouw aan de telefoon”, zei de dame. “Zijn vrouw?”riepen de dames verschrikt in koor. “Nee, zijn secretaresse en zodoende kwam ik er dus achter.

“Nou”, zei de Meesteres, “dan herinner ik me hem liever toch levend, als je het niet erg vindt? Want het was echt een schatje, dat weet ik zeker. Ik hoop dat hij me nog eens belt.”

De dames zuchtten.

“Maar hoe zit het met het toetje?”vroeg er één. Oh ja, het toetje! “Het moet nog bereidt worden”, zei de Meesteres, “maar dat is zo gebeurd. Kom, dan zal ik het laten zien!” De dames volgden Haar enthousiast de slaapkamer in, waar ze de slaaf nog net zo aan troffen als dat ze hem achter gelaten hadden. Nou ja, de aandacht leek iets verslapt te zijn en het toefje slagroom lag gesmolten op zijn buik als slagroomsperma. “Het smaakt lekkerder dan het echte”, zei de valse Meesteres, terwijl ze met Haar vinger er doorheen roerde en een likje nam. Waarna Ze met een verschrikt gilletje achteruit deinsde, omdat de pik van de slaaf omhoog sprong alsof er een veer in zat!

‘Goed zo”, zei de Meesteres. “Precies wat we nodig hebben!” Ze pakte de spullen die op het tafeltje naast het bed stonden en liet de dames zien wat de bedoeling was. Er moest geloot worden, want vijf dames die allemaal belust waren op één ding, zijn ding, vond de Meesteres toch iets te veel van het goede! Twee dames gingen ijverig aan het werk, terwijl de rest hongerig toe keek. “Klaar!” zeiden de dames. De mall werd verwijderd en een prachtige chocolade lul kwam tevoorschijn.

Het toetje!

De blinddoek werd afgedaan en de slaaf moest toe kijken wat er met zijn chocolade lul gedaan werd, en dat was veel! Er werd aan gelikt en op gezogen. Zo lekker! Veel lekkerder dan een echte lul!”Hij probeert geloof ik iets te zeggen”, zei een dame tegen de Meesteres. De Meesteres maakte de knevel los en de slaaf fluisterde iets in Haar oor. “wat zegt hij?”vroegen de dames nieuwsgierig. “Of ik misschien ook chocoladepasta in huis heb en of ik zijn pik daar mee in wil smeren!” zei de Meesteres verbijsterd. “Hij zegt dat de echte nog lekkerder is!”

“Ja, goed idee!”zei de valse Meesteres. Ik zal hem vast een voorproefje geven van wat er dan gebeuren gaat.” Ze liet Haar tong over de chocolade eikel gaan en nam hem daarna in Haar mond. Met een ferme hap beet ze in een keer zijn eikel eraf! Weer fluisterde de slaaf iets in het oor van zijn Meesteres. Iets dringender wel, leek het nu. “Wat zegt hij?” joelden de dames. “Hij zegt ‘genade’, glimlachte de Meesteres.

Deel 3: Stroom

De chocoladelul was op, tijd om aan het echte werk te beginnen. Als Haar slaaf gedacht had nu naar huis te kunnen, kwam hij bedrogen uit. De chocolade pasta had Ze, gelukkig voor hem, niet in huis gehad, maar er waren nog genoeg andere leuke dingen te verzinnen! Terwijl de dames binnen aan de koffie zaten, maakte Ze haar slaafje klaar voor het grand dessert. “Straks”, fluisterde Ze, terwijl ze een rubber ring om zijn ballen schoof, “zal je alleen maar een lustobject zijn. Een gebruiksvoorwerp, een ding om onze behoeften te bevredigen. Je hoeft er geen pruik voor op te zetten en ook geen laarzen voor aan te trekken, dat heb je voor op ons Meesteressen. Wij nemen genoegen met jou zoals je bent.”

“Oké Dames”, zei Ze, toen iedereen zich weer in de slaapkamer verzameld had. De regels zijn simpel. Mijn slaaf is er voor jullie plezier. Mochten jullie gebruik willen maken van zijn tong, wat ik jullie aan kan raden, (De dames giechelden, terwijl de Meesteres licht bloosde) verwijder dan gerust de mond knevel. De slaaf kreunde luid, wat de dames verbaasd op deed kijken. “Oh ja”, zei de Meesteres. “Het zwarte kastje wat aan het hoofdeind staat, is een elektroapparaat wat ingesteld staat op microfoon. Elk geluid wat wij maken, trekt rechtstreeks zijn ballen in. Ook het geluid wat hij zelf maakt”. Ze zette Haar nagels in de ballen van de slaaf om de dames duidelijk te maken wat ze bedoelde. “Horen jullie wel? Hoe harder hij kreunt, hoe meer stroom hij krijgt. En andersom natuurlijk.”

“GAAF!” brulde één van de dames, waarna ze allemaal hard in de lach schoten en vol verwondering keken hoe het slaafje reageerde op al deze geluiden. “In feite”, zei de Meesteres, hoeven we dus eigenlijk niets te doen. We kunnen stoelen om het bed heen schuiven en ons vermaken met een spelletje, een samenzang, of een ferme discussie, maar dat is aan jullie. Ik zou zeggen; leef je uit en doe geen dingen die ik ook niet zou doen. Geen naalden, geen sporen en geen bloed. Maar dat lijkt me niet meer dan logisch toch”, zei Ze, terwijl ze de valse Meesteres veelbetekenend aan keek.
“Ja,ja”, mompelde die, “ik zal me wel weer inhouden hoor! Jij bent veel te lief voor die gasten!.”

“Die gasten zijn ook lief voor mij”, zei de Meesteres. “Zij geven mij de kans om te zijn wie ik wil zijn. Al mijn perverse fantasieën kan ik bij ze kwijt. Niemand die zegt dat ik ‘normaal’ moet doen.
Als ik me dus enigszins aan moet passen, dan liever aan hen dan aan de ‘normalen’. In mijn wereld mag iedereen op een prettige manier gestoord zijn, of kan ik beter zeggen; gewoon zichzelf zijn? Zal ik er stoelen bij gaan trekken, of gaan jullie gewoon genieten van wat hij te bieden heeft?” Ze trok de mond knevel los. “Wil jij ook nog iets zeggen misschien?” vroeg ze Haar slaaf.

“Gebruik me!” fluisterde hij.

“Laat die stoelen maar in de kamer”, zei een dame. “Ik ga hier wel op zitten”. Ze duwde de mond knevel terug in de mond van de slaaf. “Ik eerst!” riep een andere dame. De Meesteres lachte. “Maar goed dat hij er twee heeft, ”zei Ze. “Veel plezier allemaal!”

Ze zat in de woonkamer en luisterde naar de geluiden die uit Haar slaapkamer kwamen. Het gekreun van Haar slaaf wond Haar op. Straks, wanneer de dames naar huis waren, zou Ze hem onder de douche zetten en hem de golden shower geven die Ze hem eerder op de avond beloofd had. Want hoe benieuwd haar slaven ook altijd waren naar Haar vriendinnen en hoe geil ze daar ook van werden, uiteindelijk deden ze het toch allemaal voor Haar.

De telefoon ging. “Wat bent U aan het doen?” vroeg een man. “Dit ga je nooit geloven”, zei Ze, “maar ik had vanavond een etentje met vier vriendinnen en die zijn nu aan het toetje bezig.
De verbinding werd verbroken. Niet spannend genoeg.

Ze lachtte.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.